
δι που συνδυάστηκε με συγκεκριμένη εποχή του έτους . Η ονομασία του παιχνιδιού και το σχέδιο του αετού άλλαζαν απο τόπο σε τόπο : στη Σμύρνη λέγοταν τσερκένι , στον Πόντο πουλί, στη Θράκη πετάκι , στα Επτάνησα φύσουνας και στην κυρίως Ελλάδα αετός , μύλος , ψαλίδα , άστρο και φωτοστέφανο . Η χαρά μικρών και μεγάλων είναι την πρώτη μέρα της Σαρακοστής να βρεθούν στην εξοχή , για να τιμήσουν τη μέρα με τα κούλουμα και να παίξουν με του τους αετούς . Βλέπεις , όταν αρχίζει η νηστεία , κάθε εργασία σταματά την ημέρα αυτή . Αρχιζει η περίοδος της καθάρσεως της ψυχής απο κακές πράξεις και σκέψεις , και του σώματος απο τις πολλές τροφές , όπως είναι το κρέας , το ψάρι και τα γαλακτερά . Οι νοικοκυρές καθαρίζουν απο τα λίπη της Αποκριάς τις κατσαρόλες και έτσι την ημέρα αυτή τα φαγητά όλα είναι νηστήσιμα . Η εξοχή γεμίζει χρώματα και φωνές ...
Μουσικές και χορούς ...Γεμίζει τότε ο αιθέρα σπάγγους και ο ουρανός χρωματιστά σχήματα σαν μια πολιτεία . Χαίρομαι να βλέπω ν΄αρμενίζουν ψηλά στον κόσμο, στολισμένοι οι αετοί γιορτινά και να ταξιδεύουν μ΄όλα τα λεύτερα πράματα που σε όλους μας φέρνουν χαρά : το φώς , τα σύννεφα , τ' αστέρια , τον ήλιο.
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου