
απεγνωσμένα να σωθούν απο τον εαυτό τους ,
δαγκώθηκαν,στα νύχια τους μείναν κομμάτια απο δέρμα ,
γδαρθήκανε σαν δύο ανυπεράσπιστοι εχθροι, σε μια στιγμή αλλόφρονες ,
ματωμένοι,βγάλανε μια κραυγή..σαν ναυαγοί που,
λίγο πριν ξεψυχήσουν θαρρούν πως βλέπουν φώτα κάπου μακρια.
Κι όταν ξημερώσει ,τα σώματα τους σα δύο μεγάλα ψαροκόκκαλα
ξεβρασμένα στην όχθη ενός καινούριου μάταιου πρωινού!!!!
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου