
Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη...
δωσ'της κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν'αρχινίσει...
Δωσ'της κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινίσει
Κι όπως το 'γραψαν οι μοίρες
Να διαβούν κλειστές τις πύλες
και με το φτερό της μνήμης
να' χουν την δροσιά μια κρήνης
Το φεγγάρι συντροφιά μου
και τ'αστρι στην αγκαλιά μου
γύρνα πίσω ,στα παλιά
φύσα αγέρα τα πανιά.
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου