Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2015

Απόλυτη ησυχία

Απόλυτη ησυχία ...μόνο ο απόηχος των κυμάτων ...και οι στάλες της βροχής.
Τα κύματα που σκάνε στην άκρη της θάλασσας και οι σταγόνες της βροχής που πέφτουν στη γή.
Κάνουν το μυαλό να ταξιδεύει και το βλέμμα να χάνετε 
Η μυρωδιά ...μοναδική ...η ομορφιά ανεπανάληπτη....
Μήπως κοιμάμαι...;
Μήπως έτσι φαντάζομαι το τέλειο...
Μήπως αυτή είναι η μαγεία...
Η μαγεία της στιγμής που η σταγόνα πέφτει στη γη....και το κύμα σκάει στην αμμουδιά!
Όχι δεν είναι όνειρο όλο αυτό.... 
Ονειρο είναι η ζωή που μας έχει δωριστεί ...και εμείς οφείλουμε να την κρατήσουμε σφιχτά κοντα στο στήθος μας ...εκεί που χτυπάει η καρδιά μας ...γιατί μόνο εκεί θα μπορούσε να ανήκει !!!!! 

Σ.Φ.

Καλημέρα και καλή εβδομάδα !

Κοίτα πάντα μπροστά!
Το καλό δεν είναι αυτό που έχεις ζήσει,

 αλλά ό, τι έχεις ακόμα να ζήσεις.

Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2015

Σήμερα λέω καλημέρα έτσι ...

.............Και να σας πω και κατι ; Αν παίρνουμε όλες τις προφυλάξεις ,αν κυκλοφορούμε με βαρύ οπλισμό και στολές παραλλαγής ,τι νοστιμιά θα είχε η ζωή μας; Πάνω στο γυμνό σου δέρμα ,πρέπει να κρατά τις σημειώσεις του ο έρωτας . Κι ύστερα , το άλλο. Ένα καράβι όταν είναι δεμένο συνεχώς στο λιμάνι ,σίγουρα δεν κινδυνεύει να πνιγεί. Αλλά χάνει τα όμορφα ταξίδια. Τα γαλάζια νερά , τα παιχνίδια των δελφινιών. Ακόμη κι αν έρθει κάποια καταιγίδα και το βυθίσει ,πόσο μεγαλείο ,πόσο μυστήριο έχει ένα ναυαγισμένο καράβι; Κι αντίθετα ,πόση αηδία ,πόση λύπη σου προκαλεί ένα αραγμένο, που σαπίζει σιγα σιγά και βρίσκεται στη σιγουριά του λιμανιού; Καλή μας εβδομάδα !

Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2015

Καληνύστες και αποψε ....

Τα όνειρα σαν τα ρούχα τα παιδικά 
αλλάζεις ,αλλάζεις ....
κι έρχεται μια στιγμή που πια δεν χωράς 
όσο αγαπημένα κι αν ήταν.

Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2015

Αρχίζει πάλι ο αγώνας ...

Νύχτα μέρα τρέχω τροχάδην, 
κάνω το κέφι μου, κι ας τσακιστώ,
 να γίνω τρίψαλα! Τι έχω να χάσω; Τίποτες..
Τάχα μου αν πορεύουμαι φρόνιμα, δε θα τσακιστώ;

Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2015

Εμαθα τόσα πολλά αλλα κάτι λείπει....

Θα έπρεπε καλύτερα να προσπαθήσω να πω τι μου έμαθαν οι συναντήσεις, οι αποχωρισμοί, οι ανακαλύψεις, οι εκθαμβωτικές λάμψεις και οι απογοητεύσεις για την ανακάλυψη και την διαμόρφωση του εαυτού μου, και πώς επηρέασαν την πορεία της ζωής μου.
Έτσι έμαθα ότι η ζωή δεν είναι παρά συναντήσεις και αποχωρισμοί, και ότι είναι στο χέρι μας να τους βιώνουμε αποδεχόμενοι να γίνουμε πιο υπεύθυνοι αντιμετωπίζοντάς τους.
Έμαθα επίσης ότι, κατά τη διάρκεια μιας ημέρας, υπάρχει πάντα το στοιχείο του απρόβλεπτου και επομένως είναι στο χέρι μου να μάθω να δέχομαι τα απίθανα δώρα ή και τους τις αδικίες που μπορεί να προκύψουν μέσα στην απεραντοσύνη μιας ημέρας.
Έμαθα φυσικά και να ζω στο παρόν, να πατάω καλά μέσα στη στιγμή, να μην μένω εγκλωβισμένος στο παρελθόν μου, ούτε να αφήνω να με κατακλύζουν οι προβολές ενός υπερβολικά ουτοπικού μέλλοντος.
Έμαθα μετά από πολύ καιρό να ευχαριστώ, κάθε πρωί, τη Ζωή για την παρουσία της μέσα μου και γύρω μου, για να την τιμώ όποτε μπορώ, να την σέβομαι σε κάθε περίσταση, να την ενεργοποιήσω με τις δυνατότητες και τα όρια που διαθέτω.
Έμαθα με δυσκολία να αγαπώ τον εαυτό μου, όχι με ναρκισσιστική ούτε με εγωκεντρική αγάπη (παρόλο που ο πειρασμός ήταν μεγάλος) αλλά με αγάπη γεμάτη με καλοσύνη, σεβασμό και ανεκτικότητα.
Έμαθα μετά από πολλές προσπάθειες και δισταγμούς να σέβομαι τον εαυτό μου, τολμώντας να πω όχι όταν έρχομαι αντιμέτωπος με ζητήματα που δεν ανταποκρίνονται στις δυνατότητές μου και στην ευαισθησία μου.
Έμαθα με μεγάλο ενθουσιασμό ότι η ομορφιά είναι παντού, στο πέταγμα ενός πουλιού, στην κίνηση ενός παιδιού που πάει να πιάσει μια πεταλούδα που φτερουγίζει ή ακόμα στο χαμόγελο ενός γέροντα που συναντώ στο διάβα μου.
Έμαθα με υπομονή ότι κανείς δεν γνωρίζει εκ των προτέρων πόσο διαρκεί ένας έρωτας και ότι κάθε ερωτική σχέση είναι μια σχέση με ρίσκο. Και πήρα το ρίσκο.
Έμαθα με μεγάλη μου έκπληξη ότι ο χρόνος επιταχύνεται με τα χρόνια που περνάνε και ότι είναι σημαντικό να μην προσθέσω χρόνια στη ζωή, αλλά ζωή στα χρόνια.
Έμαθα, παρά τη θέλησή μου, ότι ήξερα πολλά με το μυαλό μου και λίγα με την καρδιά μου.
Έμαθα ότι μπορούσα να τολμήσω να ζητήσω, αν ριψοκινδύνευα να παίρνω μια απάντηση όσο αποστερητική και απογοητευτική και να ήταν, ότι μπορούσα να δέχομαι πράγματα, χωρίς να αισθάνομαι υποχρεωμένος να ανταποδώσω, ότι μπορούσα να δίνω χωρίς να εισβάλλω στο χώρο του άλλου και να λέω όχι χωρίς να πληγώνω.
Έμαθα, χωρίς καν να προσπαθήσω, ότι είχα ανάγκες και ότι δεν έπρεπε να τις συγχέω με τις επιθυμίες μου.
Έμαθα με ανακούφιση ότι μπορούσα να ξεμάθω όλα τα άχρηστα πράγματα που με μπλόκαραν εδώ και χρόνια.
Έμαθα με χαρά να φυτεύω δέντρα, είναι το πιο ζωντανό δώρο που μπορώ να κάνω μέχρι να πεθάνω σε αυτόν τον υπέροχο πλανήτη που φιλοξένησε τους προγόνους μου, και κυρίως τους γονείς μου.
Έμαθα ήσυχα να δέχομαι τη σιωπή και να διαλογίζομαι για λίγα λεπτά κάθε μέρα ώστε να αφήνω στις δονήσεις του σύμπαντος την δυνατότητα να με φτάνουν και με εξημερώνουν λίγο ακόμα.
Ναι, έμαθα πολλά στη ζωή μου και όμως ψάχνω ακόμα το ουσιώδες.

 Jacques Salomé

 
Design by Wordpress Templates | Bloggerized by Free Blogger Templates | Web Hosting Comparisons